یوگا

کلبه سلامتی

پـــرانـــایـــامـــا

سه توع تنفس پایه ای داریم :

1. تنفس ترقوه ای ( شانه ای ) : خیلی کم عمق است. خیلی مشکل است و بدترین نوعِ تنفس است. در حقیقت، شانه ها و استخوانِ ترقوه به بالا کشیده می شود موقعِ تنفس. شما بیشترین سعی و کمترین استفاده را از این تنفس می کنید.

2. تنفس سینه ای : که شما قفسه سینه را باز می کنید. باز هم تنفس کاملی نیست.

3. تنفس شکمی : تنفس خوبی است. چون بیشترین جا را برای تنفس باز می کند. پائین ریه باز می شود. خیلی آرام و عمیق است. استفاده خوبی هم از دیافراگم می شود.

هیچیک از این سه تنفس کامل نیست.

تنفسی کامل است که از تمامِ این سه قسمت استفاده شود. دیافراگم نقش مهمی دارد.

با دست میتوان حرکتِ دیافراگم را کنترل کرد. موقع دم، باید کاملا دیافراگم پائین برود و موقع بازدم دیافراگم بالا می آید.

برای اینکه تنفس کامل یوگائی را تجربه کنید، بنشینید دست روی قفسه سینه بگذارید بعد روی دنده های شناور بگذارید. باز شدنِ آنها را حس کنید. نهایتأ دست روی تمام ریه بگذارید ببینید آیا کاملأ باز شده یا نه.

کنترلِ پرانا نیاز به کنترل مغز دارد چون بسیار ظریف است. تمریناتِ تنفس یوگائی در نهایت به پرانایاما ختم می شود. بزرگترین محلِ استخراج و نتیجه گرفتن از پرانایاما در انسان حرکت ریه هاست. اگر بدن بتواند این پرانا را استفاده کند بدنتان به صورت ماشین پرنده درمی آید. شروع پرانایاما با حرکاتِ ریه است. وقتی این پرانایِ ظریف کنترل شد، بدن فیزیکی کنترلِ پرانا را بدست می آورد و در نهایت بدن کنترل می شود. تمامِ خطراتی که بدن را تحریک می کند با کنترل از بین می روند.

بزرگترین رازِ سلامتِ بشریت در کنترلِ پراناست.

رازِ شفابخشی در کنترلِ پرانا است.

در تنفس معمولی، ما خیلی کم ، پرانا بدست می آوریم، ولی وقتی تمرکز می کنیم و آگاهانه تنفس می کنیم مقدارِ بیشتری پرانا بدست می آوریم. کسیکه پرانای زیادی دارد می تواند آنرا به اطراف پخش و پرتوبخشی کند و حتی به دیگران بدهد.

   + ریحانه سادات رسولی ; ٤:٠۱ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/۸/۱٢
comment نظرات ()