یوگا

کلبه سلامتی

مدرسه عشق

در مجالی که برایم باقی ست

باز، همراهِ شما، مدرسه ای می سازیم

که در آن همواره، اول صبح

                             به زبانی ساده

                                         مهر، تدریس کنند

                                                          و بگویند خدا

                                                                      خالق زیبائی

                                                       و سُرایندهِ عشق

                                              آفرینندهِ ماست

               مهربانی ست که ما را به نکوئی

                                    دانائی

                              زیبائی

                              و به خود، می خواند

جنتی دارد نزدیک، زیبا و بزرگ

دوزخی دارد، به گمانم

                     کوچک و بعید

در پی سودائی ست

               که ببخشد ما را

و بفهماندمان

ترس ما، بیرون از دایرهِ رحمتِ اوست.

در مجالی که برایم باقی ست

باز، همراهِ شما مدرسه ای می سازیم

که خرد را با عشق

    علم را با احسان

          و ریاضی را با شعر

               دین را با عرفان

                   همه را با تشویق تدریس کنند.

لای انگشت کسی، قلمی نگذارند

       و نخوانند کسی را حیوان

            و نگویند کسی را کودن

و معلم هر روز

روح را حاضر و غایب بکند

و به جزء ایمانش

هیچکس چیزی را حفظ نباید بکند.

مغزها پر نشود چون انبار

        قلب خالی نشود از احساس

درسهائی بدهند

که به جای مغز دلها راتسخیر کند.

از کتاب تاریخ، جنگ را بردارند.

در کلاس انشاء، هر کسی حرف دلش را بزند.

غیرممکن را از خاطره ها محو کنند

    تا کسی بعد از این

       باز همواره نگوید هرگز

            و به آسانی همرنگ جماعت نشود.

زنگ نقاشی تکرار شود،

رنگ را در پائیز تعلیم دهند،

      قطره را در باران

              موج را در ساحل،

                   زندگی را در رفتن و برگشتن از قلهِ کوه و

                            عبادت را در خدمت خلق،

                                     کار را در کندو

                                           و طبیعت را در جنگل سبز.

مشق شب این باشد؛ که شبی چندین بار، همه تکرار کنیم

عدل      آزادی      قانون      شادی

امتحانی بشود، که بسنجد ما را

     تا بفهمند چقدر

          عاشق و آگه و آدم شده ایم

در مجالی که برایم باقی ست

باز همراهِ شما مدرسه ای می سازیم

    که در آن آخر وقت

        به زبانی ساده

             شعر تدریس کنند

                   و بگویند که تا فردا صبح

                               خالقِ عشق، نگهدار شما


مجتبی کاشانی.تهران١٣٨١/٩/٩

   + ریحانه سادات رسولی ; ۱٢:٥٠ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۱۱/٦
comment نظرات ()