یوگا و فنون ریاضت اقوام دیگر

ج ـ یوگا و ذکر نام اعظم در اسلام :

در اسلام، ذکر نام اعظم و خواندن اوراد را میتوان با "جاپایوگا" هندوان و ذکر بودائیان تیره "ذن" مقایسه کرد.

امام محمد  غزالی در رساله کیمیای سعادت درباره ذکر می نویسد : " ذکر را چهار درجه است :

اول ـ آنکه به زبان باشد و دل غافل و اثر این ضعیف بود، ولیکن هم از اثر خالی نباشد. چه زبانی را که به خدمت مشغول باشد فضل بود بر زبانی که بیهوده مشغول گردد یا معطل بگذارد.

دوم ـ آنکه در دل بود ولیکن متمکن نبود و قرار نگرفته باشد و چنین بود که دل را به تکلف بر آن باید داشت، تا اگر آن جهد و تکلف نبود، دل به طبع خویش شود.

سیم درجه ـ آنکه ذکر قرار گرفته باشد و در دل مستولی شده و متمکن گشته، چنانکه به تکلف وی را بکار دیگر باید بر دو این عظیم بود.

چهارم درجه ـ آن بود که مستولی بر دل مذکور بود و بس و آن حق تعالی است نه ذکر... بلکه کمال آن است که ذکر و آگاهی از دل بشود و مذکور ماند و بس...دل از حدیث پارسی و تازی و هرچه هست خالی شود و همه وی گردد که هیچ چیز دیگر را در وی گنج نماند و این نتیجه محبت مفرط بود که آن را عشق گویند و عاشق کرم را همگی معشوق دارد و باشد که از مشغولی که به وی باشد نام وی فراموش کند و چون چنین مستغرق شود و خود را و هرچه را که هست ـ جز حق تعالی ـ فراموش کند به اول راه تصوف رسید : و این حالت را صوفیان فنا و نیستی گویند.

 

/ 0 نظر / 15 بازدید